سيد مرتضى مجتهدى سيستانى (مترجم: ظريف)
181
منتخب الصحيفة الرضوية (منتخب صحيفه رضويه) (فارسى)
بِالْعَوْنِ الَّذي مَنْ أَعَنْتَهُ بِهِ فازَ ، وَمَنْ أَيَّدْتَهُ لَمْ از جانب خودت با كمكى كه هر كه را آنگونه كمك كنى رستگار شود ، و هر كه را تأييد نمائى از يَخَفْ لَمْزَ لَمَّازٍ ، وَخُذِ الظَّالِمَ أَخْذاً عَنيفاً ، وَلاتَكُنْ لَهُ عيبجوئى ديگران و طعنهء آنان نترسد ، و ستمگر را به شدّت در جنگ خود گرفتار كن ، و نسبت به راحِماً وَلا بِهِ رَؤُوفاً . أَللَّهُمَّ اللَّهُمَّ اللَّهُمَّ بادِرْهُمْ . أَللَّهُمَّ او رحمكننده و مهربان نباش . خدايا ؛ خدايا ؛ خدايا ؛ در مورد آنان شتاب كن . خداوندا ؛ عاجِلْهُمْ . أَللَّهُمَّ لاتُمْهِلْهُمْ . أَللَّهُمَّ غادِرْهُمْ بُكْرَةً وَهَجيرَةً عجله كن . خداوندا ؛ مهلت به ايشان مده . خدايا ؛ آنان را بامدادان ، و در وسط روز ، وَسُحْرَةً وَبَياتاً وَهُمْ نائِمُونَ ، وَضُحىً وَهُمْ يَلْعَبُونَ ، و در سحرها ، و شب هنگام كه در خوابند ، و در ميان روز كه سرگرمند و مشغولند گرفتارشان كن ، وَمَكْراً وَهُمْ يَمْكُرُونَ ، وَفُجْأَةً وَهُمْ آمِنُونَ . أَللَّهُمَّ و در مقابل مكر و حيلهء آنان ، بر آنان مكر كن ، و در حالى كه در ايمنى و آرامشاند ناگهان بر آنان هجوم آور . خداوندا ؛ بَدِّدْهُمْ ، وَبَدِّدْ أَعْوانَهُمْ ، وَافْلُلْ أَعْضادَهُمْ ، وَاهْزِمْ آنان را و يارانشان را پراكنده ساز ، و همدستان و ياورانشان را شكست بده ، و جُنُودَهُمْ ، وَافْلُلْ حَدَّهُمْ ، وَاجْتَثَّ سَنامَهُمْ ، وَأَضْعِفْ لشكريان ايشان را فرارى بده ، و لبهء تيز شمشيرشان را بشكن ، و سران و مهتران آنان را ريشه كن ساز ، و پايدارى عَزائِمَهُمْ . أَللَّهُمَّ امْنَحْنا أَكْتافَهُمْ ، وَمَلِّكْنا أَكْنافَهُمْ ، و سرسختى ايشان را دچار ضعف گردان . خداوندا ؛ شانههاى ايشان را براى ما ببند و ما را مالك سرزمينهايشان وَبَدِّلْهُمْ بِالنِّعَمِ النِّقَمَ ، وَبَدِّلْنا مِنْ مُحاذَرَتِهِمْ وَبَغْيِهِمُ گردان ، و نعمتهاى آنان را به گرفتارى و بلا تبديل كن ، و ترس ما را از ايشان و ستم ايشان به السَّلامَةَ ، وَاغْنِمْناهُمْ أَكْمَلَ الْمَغْنَمِ . أَللَّهُمَّ لاتَرُدَّ عَنْهُمْ سلامتى و امنيت مبدّل گردان ، و كاملترين غنيمتها را از آنان به ما برسان . خداوندا ؛ از آنان باز مدار بَأْسَكَ الَّذي إِذا حَلَّ بِقَوْمٍ فَساءَ صَباحُ الْمُنْذَرينَ . « 1 » خشم و عذاب خود را ؛ همان عذابى كه به هر گروهى برسد ، روزگار آنان را سياه مىگرداند .
--> ( 1 ) . مهج الدعوات : 79 ، البلد الأمين : 654 .